Węgiel C

Węgiel jest dość bierny chemicznie. Spala się w wysokich temperaturach do dwutlenku CO₂. Ulega działaniu gazowego fluoru tworząc fluorek CF₄. Grafit ulega utleniającemu działaniu kwasu azotowego. Węgiel jest często stosowanym czynnikiem redukującym tlenki metali do wolnych metali. Z metalami w odpowiednich warunkach tworzy węgliki. Pary siarki z rozżarzonym węglem tworzą dwusiarczek węgla CS₂.

Zastosowanie

Węgiel w postaci diamentu stosowany jest w jubilerstwie. Ze względu na dużą twardość diamentu służy on do konstrukcji tarcz polerskich i noży do cięcia różnych materiałów. Grafit stosuje się jako dodatek do smarów łożyskowych.

Występowanie

Węgiel jest bardzo często występującym pierwiastkiem w przyrodzie. Występuje głównie w postaci licznych węglanów jak i w postaci rodzimej: diamentu (Rosja i RPA) i grafitu (Cejlon, Madagaskar i Kanada). Zajmuje on pod względem rozpowszechnienia w skorupie ziemskiej 14 miejsce (procenty wagowe).

Ciekawostki

Odkryty przez: znany od starożytności
Pochodzenia nazwy: od łacińskiego "carbo"

Węgiel znany był od najdawniejszych lat jako produkt niecałkowitego spalania substancji organicznych. W 1773 roku Lavoisier stwierdził, że diament spala się w wysokich temperaturach z utworzeniem dwutlenku węgla. W 1779 roku Scheele wykazał, że grafit również ulega spaleniu do dwutlenku węgla. Stąd wyciągnięto wniosek, że obie substancje są odmianami tego samego pierwiastka - węgla.