Skand Sc

Liczba elektronów:	21
Liczba neutronów:	24
Liczba protonów:	21
Elektroujemność (Allred-Rochow, Pauling):	1.20, 1.3
Stopień utlenienia:	+3
Przewodność elektryczna:	18.2*105 1/(*m)
Gęstość (293 K):	2.99 g/cm3
Temperatura topnienia:	1545 °C, 1818 K
Temperatura wrzenia:	2750 °C, 3023 K
Ciepło topnienia:	14 kJ/mol
Ciepło parowania:	314.2 kJ/mol
Przewodność cieplna:	21.9 W/(m*K)

Skand jest srebrzystobiałym, lekkim metalem. Jest pierwszym pierwiastkiem należącym do grupy III - skandowców. Wykazuje właściwości paramagnetyczne.

Właściwości chemiczne

Skand jest średnio aktywnym chemicznie metalem. Na powietrzu pokrywa się żółtawą warstwą tlenków. Reaguje z rozcieńczonymi kwasami i wodą. Tlenek skandu Sc₂O₃ ma właściwości amfoteryczne. W związkach pierwiastek ten występuje na stopniu utlenienia +3.

Zastosowanie

Skand nie znalazł szerokiego zastosowania. Jest cennym materiałem wykorzystywanym w konstrukcjach lotniczych ze względu na lekkość i wysoką temperaturę topnienia. W stopach z magnezem stosowany jest jako filtr neutronów w reaktorach.

Występowanie

Skand w skorupie ziemskiej zajmuje 40 miejsce pod względem rozpowszechnienia (procenty wagowe). Jest to pierwiastek należący do grupy pierwiastków ziem rzadkich. Towarzyszy zwykle lantanowcom - tworzy też własne minerały - thortweityt Sc₂Si₂O₇ i kolbeckit ScPO₄*2 H₂O.

Ciekawostki

Odkryty przez: Lars Nilson
Miejsce odkrycia: Szwecja
Rok odkrycia: 1879

Pochodzenia nazwy: Nazwany na cześć Skandynawii.