| angielski |
łaciński |
Grupa |
Okres |
Liczba
atomowa |
Liczba
masowa |
Stan
skupienia |
Konfiguracja
elektronowa |
| Rubidium |
Rubidium |
IA (1) |
5 |
37 |
85.4678 |
ciało stałe |
Konfiguracja elektronowa: 1s22s22p63s23p64s23d104p65s1
| Liczba elektronów: | 37 |
| Liczba neutronów: | 48 |
| Liczba protonów: | 37 |
| Elektroujemność (Allred-Rochow, Pauling): | 0.89, 0.82 |
| Stopień utlenienia: | +1 |
| Przewodność elektryczna: | 78.1*105 1/( *m) |
| Gęstość (293 K): | 1.532 g/cm3 |
| Temperatura topnienia: | 39.64°C, 312.79 K |
| Temperatura wrzenia: | 688°C, 961 K |
| Ciepło topnienia: | 2.19 kJ/mol |
| Ciepło parowania: | 72.216 kJ/mol |
| Przewodność cieplna: | 55 W/(m*K) |
Rubid jest bardzo aktywnym chemicznie metalem (aktywniejszym niż potas). Na powietrzu bardzo szybko pokrywa się warstewką wodorotlenku a następnie zapala się samorzutnie. Jest bardzo miękki, łatwo daje się kroić nożem. Sole rubidu barwią płomień palnika gazowego na kolor fioletowo-różowy.
Rubid wykazuje bardzo dużą aktywność chemiczną - na powietrzu w kilka sekund pokrywa się warstwą wodorotlenku a następnie zapala się. Z tlenem tworzy ponadtlenek RbO2. W związkach występuje wyłącznie na stopniu utlenienia +1. Bardzo energicznie reaguje z wodą tworząc wodorotlenek RbOH i łatwo wypiera wodór z alkoholi tworząc alkoholany np. C2H5ORb. Rozpuszcza się energicznie w kwasach. Reaguje energicznie ze wszystkimi fluorowcami dając odpowiednie halogenki. Ogrzewany z wodorem tworzy wodorek RbH.
Ze względu na wysoką cenę tego metalu stosuje się go głównie do wyrobu fotokomórek, gdyż wykazuje on znaczny efekt fotoelektryczny.
Rubid występuje w przyrodzie wyłącznie w postaci związków. Woda morska zawiera 120 miligramów Rb w 1000 kilogramach tej wody. W przyrodzie nie tworzy osobnych minerałów, towarzyszy innym pierwiastkom 1 grupy: około 1% Rb znajduje się w lepidolicie (minerał zawierający lit) i około 0.015% w karnalicie. Zawartość rubidu w organizmie człowieka wynosi 0.0009% wagowych.
Odkryty przez: R. Bunsen, G. Kirchoff
Miejsce odkrycia: Niemcy
Rok odkrycia: 1861
W 1861 roku Bunsen i Kirchoff analizowali metodą spektroskopii emisyjnej sól otrzymaną z jednego ze źródeł mineralnych w Dürkhaim w Niemczech. Stwierdzili oni pojawienie się w widmie intensywnych ciemnoczerwonych prążków, wskazujących na istnienie nowego pierwiastka. W 1910 roku Havesy wydzielił elektrolitycznie wolny pierwiastek. W 1926 roku Suhrmann i Clusius otrzymali czysty metal przez termiczny rozkład azydku rubidu RbN3.
|