Niob Nb

Liczba elektronów:	41
Liczba neutronów:	52
Liczba protonów:	41
Elektroujemność (Allred-Rochow, Pauling):	1.23, 1.6
Stopień utlenienia:	+2, +3, +5
Przewodność elektryczna:	71.4*105 1/(*m)
Gęstość (293 K):	8.57 g/cm3
Temperatura topnienia:	2468°C, 2741 K
Temperatura wrzenia:	4742°C, 5015 K
Ciepło topnienia:	31 kJ/mol
Ciepło parowania:	682 kJ/mol
Przewodność cieplna:	53.7 W/(m*K)

Niob jest srebrnoszarym metalem o dużej twardości, ciągliwym, o wysokiej temperaturze topnienia. Jest on dość mało aktywny chemicznie. Wykazuje właściwości paramagnetyczne.

Właściwości chemiczne

Niob jest metalem mało aktywnym chemicznie w temperaturze pokojowej. W wysokiej temperaturze reaguje z tlenem (tworząc pięciotlenek niobu Nb₂O₅), wodorem, azotem, węglem i parą wodną. W temperaturze pokojowej niob odporny jest na działanie kwasu solnego i siarkowego. Reaguje z kwasem fluorowodorowym. Niob nie ulega działaniu roztworów mocnych zasad. Dopiero stapiany z wodorotlenkami litowców powoduje wydzielenie z nich wodoru i utworzenie niobianów. Metal ten występuje na +2, +3 i +5 stopniu utlenienia. Tlenek Nb₂O₅ jest amfoteryczny.

Zastosowanie

Niob stosuje się jako dodatek uszlachetniający do stali nadając jej wytrzymałość na działanie wysokich temperatur i odporność na korozję. Stosowany jest w chirurgii do łączenia złamanych kości i wypełniania ubytków. Węglik niobu NbC ma dużą twardość i jest stosowany jako materiał ścierny.

Występowanie

Niob jest dość rzadkim pierwiastkiem w przyrodzie, często towarzyszy złożom tantalu. Najważniejsze jego minerały to: kolumbit (Fe, Mn)Nb₂O₆, samarskit (Y, U, Ca)(Nb, Fe³⁺)₂(O, OH)₅. Niob zajmuje pod względem rozpowszechnienia w skorupie ziemskiej 59 miejsce (procenty wagowe).

Ciekawostki

Odkryty przez: Charles Hatchet
Miejsce odkrycia: Anglia
Rok odkrycia: 1801
Pochodzenia nazwy: Od Niobe - córki mitycznego greckiego króla Tantala