Miedź Cu

Liczba elektronów:	29
Liczba neutronów:	35
Liczba protonów:	29
Elektroujemność (Allred-Rochow, Pauling):	1.75, 1.9
Stopień utlenienia:	+1, +2
Przewodność elektryczna:	584.8 * 105 1/(*m)
Gęstość (293 K):	8.96 g/cm3
Temperatura topnienia:	1084 °C (1357 K)
Temperatura wrzenia:	2567 °C (2840 K)
Ciepło topnienia:	13.0 kJ/mol
Ciepło parowania:	300.03 kJ/mol
Przewodność cieplna:	401 W (m*K)

Miedź jest jasnym metalem, mało aktywnym chemicznie. Wykazuje dobrą ciągliwość i kowalność, jest też bardzo dobrym przewodnikiem elektryczności i ciepła.

Właściwości chemiczne

Miedź jest metalem średnio aktywnym chemicznie w temperaturze pokojowej. Z powietrzem w temperaturze pokojowej reaguje powoli pokrywając się cienką warstwą czerwonego Cu₂O. W obecności wilgoci i CO₂ tworzy się zielona warstwa zasadowych węglanów, chroniąca miedź przed dalszym działaniem innych czynników. Miedź łatwo reaguje z fluorowcami tworząc odpowiednie halogenki. Nie rozpuszcza się w kwasach nieutleniających. Metal ten ulega działaniu kwasu azotowego. Miedź występuje na +1 i +2 stopniu utlenienia. Tlenek miedzi (II) CuO wykazuje charakter amfoteryczny.

Zastosowanie

Miedź jest stosowana do produkcji przewodów elektrycznych i stopów (brąz, mosiądz, i innych) oraz do produkcji środków owadobójczych, grzybobójczych i do impregnacji drewna. W przemyśle chemicznym jest ważnym katalizatorem.

Występowanie

Miedź jest często występującym pierwiastkiem w przyrodzie. Występuje głównie w postaci minerałów: chalkozynu Cu₂S, kowelinu CuS, chalkopirytu CuFeS₂ i kuprytu Cu₂O. Bogate złoża rud miedzi występują w Chile, USA, Rosji i w Polsce (w rejonie Lubina i Głogowa oraz Bolesławca i Złotoryi). Zajmuje on pod względem rozpowszechnienia w skorupie ziemskiej 24 miejsce (procenty wagowe).

Ciekawostki

Odkryty przez: znane od starożytności
Pochodzenia nazwy: Od wyspy Cypr - słynącej w starożytności z kopalni miedzi

Miedź znana była już w czasach prehistorycznych. Była prawdopodobnie pierwszym metalem wykorzystywanym przez ludzi.