| angielski |
łaciński |
Grupa |
Okres |
Liczba atomowa |
Liczba masowa |
Stan skupienia |
Konfiguracja elektronowa |
| Yttrium |
Yttrium |
III B (3) |
5 |
39 |
88.9059 |
ciało stałe |
Konfiguracja elektronowa: 1s22s22p63s23p64s23d104p65s24d1
| Liczba elektronów: | 39 |
| Liczba neutronów: | 50 |
| Liczba protonów: | 39 |
| Elektroujemność (Allred-Rochow, Pauling): | 1.11, 1.22 |
| Stopień utlenienia: | +3 |
| Przewodność elektryczna: | 17.2*105 1/( *m) |
| Gęstość (293 K): | 4.47 g/cm3 |
| Temperatura topnienia: | 1526 °C 1799 K |
| Temperatura wrzenia: | 3338 °C 3611 K |
| Ciepło tworzenia: | 11.4 kJ/mol |
| Ciepło topnienia: | 11.4 kJ/mol |
| Ciepło parowania: | 363 kJ/mol |
| Przewodność cieplna: | 17.2 W/m*K |
Itr jest ciemnoszarym, lekkim metalem, łatwo poddającym się obróbce mechanicznej. Jest pierwiastkiem należącym do grupy III - skandowców. Wykazuje właściwości paramagnetyczne.
Itr jest średnio aktywnym chemicznie metalem. Na powietrzu pokrywa się warstwą tlenku a w wyższych temperaturach spala się całkowicie dając tlenek itru Y2O3. Po ogrzaniu reaguje z rozcieńczonymi kwasami mineralnymi i zasadami. Z wodą na gorąco tworzy wodorotlenek itru Y(OH)3. Po ogrzaniu reaguje z azotem, krzemem, fosforem i fluorowcami. W związkach pierwiastek ten występuje na stopniu utlenienia +3 dając związki z reguły dobrze rozpuszczalne w wodzie.
Itr jest głównym składnikiem czerwonego luminoforu stosowanego w lampach kineskopowych. Izotop 90Y stosuje się jako znacznik oraz w medycynie do leczenia nowotworów.
Itr w skorupie ziemskiej zajmuje 30 miejsce pod względem rozpowszechnienia (procenty wagowe). Jest to pierwiastek należący do grupy pierwiastków ziem rzadkich. Rzadko występuje w postaci bogatszych złóż - towarzyszy zazwyczaj lantanowcom. Tworzy własny minerał - ksenotym YPO4. Największe zasoby itru występują w Rosji, Norwegii i na Grenlandii.
Odkryty przez: Johann Gadolin
Miejsce odkrycia: Finlandia
Rok odkrycia: 1794
Pochodzenia nazwy: Od nazwy szwedzkiego miasta Ytterby
W stanie czystym wolny metal został otrzymany dopiero w 1935 roku przez amerykańskich chemików: Westa i Hopkinsa.
|