| angielski |
łaciński |
Grupa |
Okres |
Liczba
atomowa |
Liczba
masowa |
Stan
skupienia |
Konfiguracja
elektronowa |
| Indium |
Indium |
III A (13) |
5 |
49 |
114.818 |
ciało stałe |
Konfiguracja elektronowa: 1s22s22p63s23p64s23d104p1
| Liczba elektronów: | 49 |
| Liczba neutronów: | 66 |
| Liczba protonów: | 49 |
| Elektroujemność (Allred-Rochow, Pauling): | 1.82, 1.78 |
| Stopień utlenienia: | +3 |
| Przewodność elektryczna: | 115*105 1/( *m) |
| Gęstość (293 K): | 7.31 g/dm3 |
| Temperatura topnienia: | 156.76°C, 429.76 K |
| Temperatura wrzenia: | 2073°C, 2346 K |
| Ciepło właściwe: | 26.9 J/(mol*K) |
| Ciepło topnienia: | 3.263kJ/mol |
| Ciepło parowania: | 231.5 kJ/mol |
| Przewodność cieplna: | 81.7 W/(m*K) |
Ind jest srebrzystobiałym metalem, lekkim i miękkim. Ma bardzo niską temperaturę topnienia. Posiada charakterystyczną linię widmową 451.13 nm.
Ind w temperaturze pokojowej nie ulega działaniu powietrza, zaś na gorąco pokrywa się nalotem tlenku. Nie ulega działaniu kwasów nieutleniających. Reaguje z kwasem azotowym na gorąco i gorącym, stężonym kwasem siarkowym (redukując go do dwutlenku siarki SO2). Rozpuszcza się w roztworach zasad. W podwyższonej temperaturze reaguje z chlorem i bromem tworząc halogenki InX3 a z jodem, siarką i azotem reaguje w temperaturze czerwonego żaru dając jodek InI3, siarczek In2S3 i azotek InN.
Ind znalazł zastosowanie jako dodatek stopowy podwyższający twardość i odporność na korozję np. stali. Z niektórymi pierwiastkami tworzy stopy nadprzewodzące. Drut wykonany z indu znalazł zastosowanie w termometrach oporowych i w przyrządach optycznych. Metal ten służy do pokrywania metali powłokami antykorozyjnymi.
Ind jest rzadko występującym pierwiastkiem w przyrodzie. Występuje głównie w postaci minerałów: rokezytu CuInS2, indytu FeIn2S4 i gallindytu In(OH)3. Często towarzyszy rudom cynku, żelaza, miedzi i cyny. Zajmuje on pod względem rozpowszechnienia w skorupie ziemskiej 66 miejsce (procenty wagowe).
Odkryty przez: Ferdinand Reich, H. Richter
Miejsce odkrycia: Niemcy
Rok odkrycia: 1863
Pochodzenie nazwy: od nazwy niebieskiego barwnika, indygo
Ind został odkryty w 1863 roku podczas poszukiwań talu w próbkach blendy cynkowej. Nazwa pochodzi od niebieskiego zabarwienia płomienia palnika gazowego podczas spalania soli indu.
|