Hafn Hf

Liczba elektronów:	72
Liczba neutronów:	106
Liczba protonów:	72
Elektroujemność (Allred-Rochow, Pauling):	1.23, 1.3
Stopień utlenienia:	+4
Przewodność elektryczna:	29.6*105 1/(*m)
Gęstość (293 K):	13.31 g/cm3
Temperatura topnienia:	2227°C, 2500 K
Temperatura wrzenia:	4603°C, 4876 K
Ciepło topnienia:	26 kJ/mol
Ciepło parowania:	575 kJ/mol
Przewodność cieplna:	23.0 W/(m*K)

Hafn jest srebrzystobiałym metalem przejściowym należącym do 4 grupy układu okresowego. Charakteryzuje się małą ściśliwością i dużą wytrzymałością mechaniczną. Występuje w dwóch odmianach alotropowych. Wykazuje właściwości paramagnetyczne.

Właściwości chemiczne

Hafn jest metalem mało aktywnym chemicznie w temperaturze pokojowej. W wysokiej temperaturze reaguje z tlenem, wodorem, azotem, węglem i parą wodną. Z powietrzem reaguje w temperaturze pokojowej pokrywając się pasywującą warstwą dwutlenku hafnu HfO₂. Z kwasami mineralnymi reaguje bardzo powoli. Reaguje z kwasem fluorowodorowym, tworząc łatwo rozpuszczalne heksafluorohafniany [HfF₆]^2-. Hafn pochłania wodór i tlen. Metal ten występuje na +4 stopniu utlenienia.

Zastosowanie

Hafn stosuje się do wyrobu prętów sterujących w reaktorach atomowych ponieważ cechuje go duża zdolność do pochłaniania neutronów. Jest dobrym materiałem na katody lamp elektronowych i włókien żarówek elektrycznych. Dodatek hafnu do stali podwyższa jej żaroodporność.

Występowanie

Hafn jest dość powszechnym pierwiastkiem w przyrodzie - występuje razem z cyrkonem. Nie tworzy własnych minerałów. Zajmuje pod względem rozpowszechnienia w skorupie ziemskiej 31 miejsce (procent wagowy).

Ciekawostki

Odkryty przez: Dirk Coster, Georg von Heves
Miejsce odkrycia: Dania
Rok odkrycia: 1923
Pochodzenie nazwy: Od "Hafnia"- łacińskiej nazwy Kopenhagi