Bar Ba

Liczba elektronów:	56
Liczba neutronów:	81
Liczba protonów:	56
Elektroujemność (Allred-Rochow, Pauling):	0.97, 0.89
Stopień utlenienia:	+2
Przewodność elektryczna:	29.4*105 1/(*m)
Gęstość (293 K):	3.59 g/dm3
Temperatura topnienia:	729 °C 1002 K
Temperatura wrzenia:	1898 °C 2171 K
Ciepło właściwe:	28.1 J/(mol*K)
Ciepło topnienia:	7.1 kJ/mol
Ciepło parowania:	142 kJ/mol
Przewodność cieplna:	18.4 W/(m*K)

Bar jest miękkim metalem o jasnoszarej barwie i aktywności chemicznej podobnej do potasu. Sole baru barwią płomień palnika gazowego na kolor intensywnie zielony.

Właściwości chemiczne

Bar jest aktywny chemicznie metalem (aktywniejszym niż stront). Na powietrzu w temperaturze pokojowej pokrywa się szybko warstewką tlenku, a po ogrzaniu zapala się. Metal ten ulega działaniu wody i alkoholi - reagując bardzo gwałtownie. Jest on silnym reduktorem - wykazuje duże powinowactwo do tlenu. Z azotem tworzy azotek Ba₃N₂. Reaguje energicznie z fluorowcami tworząc odpowiednie halogenki. Bar ulega na zimno działaniu rozcieńczonych kwasów gwałtownie z nimi reagując. Reaguje z wodorem tworząc wodorek BaH₂. Bardzo powoli ulega działaniu stężonego kwasu siarkowego - tworzy się pasywna warstwa siarczanu baru BaSO₄.

Zastosowanie

Stopy baru z glinem stosowane są jako pochłaniacze gazów w technikach próżniowych. Stopy z niklem stosuje się do wytwarzania elektrod do świec w silnikach spalinowych.

Występowanie

Bar nie występuje w postaci wolnej. Najważniejszymi minerałami baru są: witeryt BaCO₃ i baryt BaSO₄. W skorupie ziemskiej zajmuje 17 miejsce pod względem rozpowszechnienia (procenty wagowe). Zawartość baru w organizmie człowieka wynosi 0.00004% wagowego, natomiast w oceanach na 1000 kilogramów wody przypada 20 mg czystego baru.

Ciekawostki

Odkryty przez: Humphrey Davy
Miejsce odkrycia: Anglia
Rok odkrycia: 1808
Pochodzenie nazwy: Od greckiego słowa "baros" oznaczającego "ciężki" (lub "gęsty")

W 1808 roku H. Davy otrzymał wolny pierwiastek (zawierający zanieczyszczenia) na drodze elektrolizy. Czysty pierwiastek otrzymał dopiero Guntz w 1901 roku przez redukcję tlenku baru za pomocą glinu.